کد خبر ۶۰۳۷۲۸ ۱۹ بازدید انتشار : ۵ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۳۹
بازخوانی دیدار رهبری معظم انقلاب با مهندسان؛

مردانی از جنس توانستن در کلام امام امت

امام امت نسبت به مهندسان و در کل متخصصان جامعه دیدگاه خودباوری دارند و به آن‌ها با دید بازوی اجرایی کشور نگاه می‌کنند و مسئولان نیز باید در این راه حرکت کنند.

به گزارش پایگاه خبری هنا به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس؛ پیروزی انقلاب اسلامی برای نه تنها مردم ایران بلکه برای تمامی آزادی‌خواهان جهان خودباوری را به ارمغان آورد و مردم خود فهمیدند که می‌توانند کشور خود را خود آباد کنند.

امام راحل و رهبری معظم انقلاب بارها و بارها به این مهم تأکید کردند و در فرمایشات مختلف به این موضوع صحه گذاشتند، به تعدادی از سخنان در متن زیر اشاره می‌شود.

همان هواپیماهای اف ۵ و اف ۴ و اف ۱۴ و این‌هایی که قرار بود بعد از پنج شش روز به کلی از کار بیفتد، هنوز دارد تو نیرو هوائی ما کار می‌کند! بیست و نُه سال از سال ۵۹ می‌گذرد، هنوز دارند کار می‌کنند! البته تعدادی از آنها توی جنگ آسیب دیدند، ساقط شدند، تیر خوردند، بعضی‌شان از رده خارج شدند، اما از این طرف هم در قبال این ریزش، رویشی وجود داشت؛ مهندسین ما در دستگاه‌های ذی‌ربط توانستند قطعات درست کنند، خلأها را پر کنند و بعضی از قطعات را علی‌رغم تحریم، به کوری چشم آن تحریم  کننده‌ها، از راه‌هائی وارد کنند و هواپیماها را سرپا نگه دارند.

علاوه بر اینها، از آنها یاد بگیرند و دو نوع هواپیمای جنگی خودشان بسازند. الان شما میدانید که در نیروی هوائی ما، دو نوع هواپیمای جنگی - البته عین آن هواپیماهای قبلیِ خود ما نیست، اما بالاخره از آنها استفاده کردند.

مهندس است دیگر، نگاه می‌کند به کاری، تجربه می‌اندوزد، خودش طراحی میکند - دو کابینه برای آموزش و یک کابینه‌‌ی برای تهاجم نظامی، ساخته شده، علاوه بر اینکه همان‌هائی هم که داشتیم، هنوز داریم و توی دستگاه‌های ما هست.(۵ مرداد ۸۸)

یک عرصه دیگر، مسئله اعتماد به نفس ملی است که در زمینه‌های علمی، در زمینه‌های سیاسی، در زمینه‌های فناوری خودش را نشان داده و دارد نشان می‌دهد. در این کشور، مهندس ما جرأت نمی‌کرد اسم ساختن نیروگاه برق را بیاورد؛ جرأت نمی‌کرد اسم ساختن سد را بر زبان جاری کند؛ جرأت نمی‌کرد اسم ساختن فرودگاه را بر زبان جاری کند.

همه این کارها را باید خارجی‌ها می‌کردند. مهندس ایرانی حداکثر این بود که در آن پروژه‌ای که یک مهندس خارجی یا یک شرکت خارجی قبول کرده بود، یک گوشه‌ای عضو بشود؛ اگر آنها قبول می‌کردند؛ بعضی جاها هم قبول نمی‌کردند.

من پای همین سد کرخه، سه چهار سال پیش، مصاحبه کردم و مفصل شرح دادم؛ سد کارون ۳ را - نه سد کرخه را - با سد دز مقایسه کردم. سد دز زمان طاغوت ساخته شده، سد کارون ۳ زمان جمهوری اسلامی ساخته شده؛ شبیه هم هستند.

دو تا سد بتونی با ظرفیت‌های نزدیک به هم از لحاظ آب و از لحاظ برق. در ساخت سد دز چقدر به ایرانی‌ها توهین کردند؛ چقدر تحقیر کردند و آبروریزی کردند برای مهندس ایرانی و سرمایه‌دار ایرانی و سرمایه‌گذار ایرانی؛ اما در ساخت این سد، خودِ جوان ایرانی، مهندس ایرانی، این کار پیچیده عظیم را که خیلی از آن سد دز از لحاظ کار فنىِ ساخت بتون و وصل بتون به بدنه‌ی کوه حساستر و مهم‌تر است - که تفاصیلش را برای ما شرح دادند - انجام داد، نیروگاهش را خودش درست کرد، سدش را خودش درست کرد، جاده زیر آب را که از بین رفته بود و پل معلق هوائی طولانی را خودش درست کرد؛ با افتخار. عرقش در آمد، اما سرش به افتخار برافراشته شد. این، چیز کمی نیست. این را در همه چیز شما تعمیم بدهید. (۳۱ شهریور ۸۶)

یک نکته در زمینه مسائل مربوط به مهندسین کشور در بیان ایشان ناگفته ماند و آن نقش مجموعه‌های جوان مهندسی در مسائل انقلاب بود؛ هم در دوران مبارزات انقلابی، دانشکده‌های فنّی ما در همه جای کشور جزو پیشروان مبارزات بودند؛ هم بعد از پیروزی انقلاب، بخصوص در دوران دفاع مقدّس، مهندسین واقعاً آنجا سربازان ازجان‌گذشته‌ای بودند که همه‌ی توانایی خود، نیروی خود، استعداد خود، هنر خود، نبوغ خود را به کار گرفتند که ما در جنگ اینها را دیدیم.

می‌توان گفت هر روزی یک پدیده نو از این جوانهای بااستعداد که رشته‌های مهندسی را طی کرده بودند، بُروز پیدا می‌کرد؛ بعد از دوران دفاع مقدّس هم همین‌جور. حالا همین رشته‌های نانو و سلّول‌های بنیادی و بایو و این چیزها که ایشان اسم آوردند، اینها همه کارهای بعد از دوران دفاع مقدّس است که باز هم جوان‌های مهندس ما در این زمینه‌ها کار کردند.

خب، مسئولیت‌های مهمّی هم داشتند؛ الان هم که نگاه می‌کنیم، الحمدلله خیلی از رؤسای کشور مهندسی‌نند و این مایه اعتراض بعضی‌ها هم هست؛ می‌گویند دائم مهندسین را می‌آورند سر کار.(۶ بهمن ۹۳)

البته تحقیقات لازم است، بودجه اختصاصی لازم است، فضای تشویق و میدان دادنِ به کار لازم است، اتصال دانشگاه با صنعت لازم است؛ همه این‌ها جزو لوازم کار است. البته مسؤولیت به عهده ماهاست، به عهده مسؤولان است، به عهده دولت است؛ در این تردیدی نیست.

در چند سال اخیر، فضا هم خوشبختانه با تکرار و اصرار بحمداللَّه در محیط دولت به وجود آمده است؛ می‌خواهند این کارها انجام بگیرد و بحمداللَّه کارهایی هم شده؛ لیکن آن که عنصر اصلی و میدان‌دار اصلی و پهلوان اصلىِ این میدان است، شما هستید؛ آن نیروی انسانىِ علاقه‌مند به کار است که مثل گیاهی که در دل صخره‌های سخت هم راه خودش را باز می‌کند، بیرون می‌آید و می‌بالد. این روحیه پیشرفت و روحیه تکمیل را باید در محیط مهندسی و فنی کشور زنده کنید؛ هم مجموعه‌هایی مثل شما که امروز این جا تشریف دارید، هم نظام مهندسی که مربوطِ به مهندسىِ ساختمان و عمران و امثال این‌هاست، و هم بقیه بخش‌های مهندسی.(۵ اسفند ۸۳)

همانطور که ملاحظه شد امام امت نسبت به مهندسان و در کل متخصصان جامعه دیدگاه خودباوری دارند و به آن‌ها با دید بازوی اجرایی کشور نگاه می‌کنند، از این رو مسئولان جامعه نیز باید با همین دید و البته با کمک گرفتن از سیاست‌های اقتصاد مقاومتی باید این دید را در جامعه گسترش دهند تا در نهایت علاوه بر اینکه متخصصان به خودباوری برسند، مردم نیز به تولیدات این متخصصان اعتماد کنند.

برچسب ها :رهبر انقلاب
0

آخرین اخبار